“You are fat”

Tijdens mijn reizen ontmoette ik veel mensen. Het waren ontmoetingen van tien minuten of ’n uur, van ’n ochtend, middag of nacht, soms van ’n dag. Veel waren ontmoetingen van voorbijgaande aard – die met de douanebeambte, de politieagent, de buspassagier – en zijn verwerkt in de administratie van mijn brein, inclusief de gesprekken die ik soms, merkwaardigerwijs, volledig, vers en onbeschadigd uit dat brein kan opdiepen. Sommigen kropen uit de mensenhoop, kregen een gezicht en een verhaal, werden tot medemensen. Ik zei “tot ziens” tegen de medemens die ik nooit meer zou zien, wiens verhaal ik niet zou volgen. Dan doet afscheid nemen pijn. Hoe zou het met Doesja zijn, met Innocent, met de melaatse op de hoek van Trivedi Marg en Kantipath die lachte als ze me zag want ze kreeg van mij? Hoeveel liet ik achter?

Mijn emailadres is menigvoud over de wereld verspreid, staat in handpalmen, in schoolschriften, in adresboekjes, op papiertjes. Omdat een emailadres iets magisch is, omdat er misschien nog iets te melden valt, vanwege het idee contact te hebben met iemand uit de grote wereld, modern te zijn, wereldburger te zijn, voor je-weet-maar-nooit. Van die velen heeft slechts een enkeling van dat adres gebruik gemaakt. Vier om precies te zijn en daarvan was Ganesh in Nepal er een. Over Ganesh schreef ik eerder in ‘Te lang in Kathmandu en ook te kort’. Ganesh, toen: begin dertig, met het vel nog strak om het lijf, leuke glimoogjes, stekelhaar en nichtenstreken. Ganesh veegde het stof van mijn liefde. Ons liefdesspel was technisch niet indrukwekkend maar wel gezellig met veel kusjes en gegiebel. Ik drukte zijn warme lijf tegen me aan want het was winterkoud. Voor de liefde was ik te kort in Kathmandu. Ik vertrok naar India. Ganesh sms’te: “You have indian lover now?” Nichtenjaloezie. Wij hebben gesms’t, daarna ge-emaild en tenslotte heeft Ganesh Skype op zijn smartphone geïnstalleerd voor het gemakkelijker contact. Zes jaar lang hebben wij geskyped, meestal in tekst, een enkele keer in video. Vaak eindigde Ganesh’ bericht met “When you come Nepal?” Ik kon het niet, met het geld als alibi, maar misschien wilde ik ook niet, bang voor de consequenties van het weerzien, bang om door de liefde te worden vastgepind en nooit meer in beweging te komen. In november ging ik met pensioen, het geldschip van het ABP voer binnen en daarmee verviel mijn alibi. Ik stribbelde nog tegen, tegen mezelf, maar in januari nam ik het besluit. Ik kocht een visum voor Nepal en boekte een vlucht met Qatar Airways.

Ganesh haalde me af van het vliegveld. Zijn eerste woorden: “You are fat”. Ik las teleurstelling en misschien wel afschuw. Ganesh heeft gelijk met dat ‘fat’; ik heb een dikke buik die aan de onderzijde scherp wordt begrensd, hangtieten en een dikke kont. Mijn lijf heeft de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden, is nog geen schim van dat waar hij zes jaar geleden zijn handen op legde. Minstens zo belemmerend voor een eventueel toekomstig liefdesleven: dat Ding Daar Beneden wil niet meer op commando, het heeft veel aandacht nodig. Ik ben voorbij de uiterste houdbaarheidsdatum maar Ganesh beslist de ‘best before’. Zijn huid was leerachtig dik geworden, ik miste de twinkel in zijn ogen en, vooral, hij straalde iets gemelijks uit. In die eerste minuut begreep ik dat het niks zou worden. Ik zette nog de verbeelding in, probeerde me voor te stellen hoe ik hem met één hand op zijn buik zou draaien, probeerde de warmte van zijn lijf te voelen, maar het lukte niet. Dat “You are fat” zou opgevat kunnen worden als een reprimande – doe er iets aan – maar hij skypt later “You are so old”. Dat is dodelijk.

Okee, geen liefdesrelatie maar een gewone vriendschapsrelatie, zo een waarbij je samen lacht en belangstellingen deelt behalve het bed, zou dat mogelijk zijn? Ik had met Ganesh afgesproken twee weken te gaan trekken in de bergen van het Annapurna Massief. Hij wilde niet meer: “My brothers wife so sick. I can not go.” Ik begreep: hij had in die trektocht toegestemd om mij, niet om de trektocht zelf, en nu de liefde dood was verviel ook de motivatie. Heel erg bedroefd daarover was ik niet want ik voorzag irritatie; trekken door de bergen is niks voor een stadsjongen en ik ben oud en langzaam. Misschien een weekend Pokhara? In Pokhara Lakeside zijn bars en restaurants en luxe hotels. Ik herinnerde me hoe Ganesh zong “We go to Sam’s Bar, we go to Sam’s Bar” als ik hem mee uit nam. Naar Pokhara wilde hij wel. “Dan koop ik een extra busticket voor je, een voor de toeristenbus.” “No, plane please, please!” In de bus had’ie geen zin, zes uur hobbelen van Kathmandu naar Pokhara. “Een vliegtuig is veel te duur.” Ganesh: “No, only 2500 rupee.” Ik geloofde dat niet, informeerde bij de receptie van mijn gasthuis maar hij had gelijk: een ticket voor een Nepalees is véél goedkoper dan voor een buitenlander. “Goed, boek een ticket maar denk eraan: niet meer dan 6000 rupees heen en terug.” Ik wilde Ganesh een plezier doen, ik wilde hem winnen voor de vriendschapsrelatie. ’s Avonds laat boekte ik nog een extra kamer voor hem in het hotel in Pokhara en verlengde ons verblijf tot drie nachten. De volgende ochtend vroeg nam ik zelf de toeristenbus naar Pokhara. De toeristenbus is een klasse beter dan de gewone maar de vering was tot op de draad versleten en dan is zes hobbelen een marteling. Ganesh had gelijk met dat “plane please!”. In de bus belde ik hem. Zijn telefoon was afgesloten; vast en zeker zat hij in het vliegtuig. Om drie uur ’s middags kwam ik aan in Pokhara en nam een taxi naar het hotel. De taxi reed langs de luchthaven; er stond een toestel van Buddha Airways. Ganesh zou zeker al in het hotel zijn. Aangekomen in het hotel informeerde ik naar Ganesh. “Nee, uw vriend is nog niet aangekomen” zei de manager. Op mijn kamer zette ik mijn computer aan en opende Skype. “I don’t come to Pokhara” berichtte Ganesh. Ik sloot Skype af.

Dit bericht werd geplaatst in Over mij. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s