Hordenloop

Het transport van de motor van Dili naar Darwin: ik schreef toch dat er narigheden zouden opduiken? De ANL Dili Trader liep de haven van Darwin niet binnen op 2 maart, zoals aanvankelijk was beloofd, en ook niet op 12 maart, zoals vervolgens was verzekerd. ‘N week lang lag het schip op de rede van Singapore (wie wil weten waar een schip is, raadpleegt http://www.vesselfinder.com). Wat het daar deed? Ik zou het niet weten. Op 12 maart zette de Trader eindelijk koers en liep op 17 maart de haven van Darwin binnen. Daarna duurde het nog drie dagen voordat het schip was gelost en mijn motor onder-gebracht in het quarantaine magazijn. Daar dook een nieuwe narigheid op: een rekening voor ‘destination charges’. Tweehonderdennegentig Australische dollars. Bovenop de zeshonderd Amerikaanse dollars die ik in Dili al had betaald. Ik had gerekend op verborgen kosten – bij shipping zit altijd een addertje onder het gras – maar dit bedrag had ik niet in gedachten. Ik heb met shipping agent Toll gebeld, gezegd dat de totale kosten de eerder afgegeven prijsopgave toch wel heel ver overschreden maar Toll gaf geen krimp. Ik had toch getekend voor destination charges? Kosten moeten nu eenmaal betaald worden en, ja, ze zouden hun medewerker in Dili beter instrueren voor het afgeven van een prijsopgave. Wat kon ik doen? Een proces beginnen tegen Toll vanwege een misleidende prijsopgave?

Ik had een vraag geplaatst op het bulletin board van HorizonsUnlimited over het invoeren van een motor in Australië. Ik kreeg een reactie van een zekere Dave en die meldde terloops dat als ik onderdak zocht ik bij hem terecht kon. Dat aanbod heb ik aangenomen. Collega-motorrijder Moritz bleek met dezelfde Dave een onderdak-afspraak te hebben gemaakt en dus vlogen wij samen op 15 maart met Air Asia van Bali naar Darwin. Dave haalde ons op van het vliegveld en bereidde in zijn huis een maaltijd van een grote lap vlees, gebakken aardappelen en pompoen. Het was mijn kennismaking met de Australische keuken, een vleeskeuken zoals die van Zuid-Afrika en van Argentinië. Twee weken lang heeft Dave ons onder dak gehad – ik had een ruime kamer met alles wat ik kon wensen – en ons gebracht en gehaald. Wat wilde hij in ruil? Bier. Dave is overigens een heel matig drinker. Waarom doet iemand zoiets? Dat is wat motorrijders doen, vanwege de verbondenheid en vanwege de verhalen.

image

Dave

De ANL Dili Trader liep dus op 17 maart de haven van Darwin binnen en op 20 maart stonden de motoren van Moritz en mij in het quarantaine magazijn. Dat is een vrijdag, het weekend staat voor de deur zodat pas op maandag de hordenloop kon beginnen: biosecurity inspectie, douane inspectie, motorvoertuigen registratie, verzekering. Volgens de beheerder van het magazijn zou de biosecurity inspectie “waarschijnlijk” maandag plaatsvinden, “denkelijk in de middag”. Op maandag gebeurde er niets. Ik heb Biosecurity gebeld. Die wisten van niks en er was ook geen q-nummer afgegeven en zonder dat nummer komt Biosecurity niet in beweging. Dus naar Biosecurity om een q-nummer aan te vragen. Het computersysteem van Biosecurity ligt plat. Hoe lang gaat dat duren? “Reken niet op vandaag want het is een landelijk netwerk. Misschien morgen en daarna duurt het verwerken van de gegevens, het genereren van het q-nummer en het plannen van de inspectie nog vierentwintig uren” vertelt de ambtenaar van de dienst die service “aan het publiek en de overheid” hoog in het vaandel heeft. De douane wil eigenlijk niets doen voordat Biosecurity haar werk heeft gedaan – “want als zij uw motor niet toelaten is ons werk voor niets geweest” – maar is na veel vijven en zessen toch bereid, “voor deze keer”, de inspectie vóór die van Biosecurity uit te voeren. De douaneman laat ook weten: “onze service is gratis”. Op woensdagochtend in alle vroegte belt Biosecurity: of we om half tien in het magazijn kunnen zijn want de inspectie wordt uitgevoerd. De inspecteur is een oudere buikige heer – “Jullie hebben geluk” fluistert de magazijnbeheerder “Hij is de soepelste. Als je een trainee hebt, dan ben je nog niet jarig” – met een trolley vol spullen. “Ziet er goed uit, netjes schoon. Veel werk zal ik er niet aan hebben.” Hij rolt zich op een brancard onder de motor om de bodem, de radiator en de remschijven te inspecteren. “Mooi, prima”. Dan de bagage – “maak alleen maar een hoekje vrij” zegt’ie – en dat was het dan. “Het gaat ons om zaden” legt de inspecteur uit “Er is een grassoort in Indonesië die hier niet voorkomt en die we hier niet willen hebben.” Wat kost die inspectie? “Veel werk heb ik er niet aan gehad, dus ik reken jullie het goedkoopste tarief: honderdzevenenveertig en een halve euro.” Per motor, voor tien minuten werk.

image

Biosecurity inspectie

De laatste horde: Motor Vehicle Registry. Die dienst doet de technische inspectie van de motor, de registratie en de verzekering. Ik bel MVR: “U kunt op vrijdag komen, gewoon aansluiten in de rij.” Wat houdt technische inspectie in? Controle van de werking van het licht, de richtingaanwijzers en de remmen. Vijf minuten werk en twintig minuten voor papiergerommel. Wat ben ik kwijt aan MVR? Tweehonderddrieënveertig dollar waarvan drieënveertig voor die vijf minuten werk en tweehonderd voor een wa-verzekering van drie maanden, verreweg de duurste verzekering die ik ooit heb afgesloten.

Ik kwam op 2 februari aan in Dili en besteedde een week aan het schoonmaken van de motor. Op 12 februari leverde ik de motor af aan Toll. Op 17 maart arriveerde de motor in Darwin en op 27 maart had ik de horden van de Australische bureaucratie genomen. In totaal bijna twee maanden. En wat heeft dat gekost? Zeshonderd Amerikaanse dollars in Dili, tweehonderdennegentig Australische dollars voor ‘destination costs’ in Darwin plus honderdzevenenveertig plus tweehonderddrieënveertig dollar; in totaal ongeveer twaalfhonderdvijftig Australische dollars of wel bijna negenhonderd euro, mijn eigen reis- en verblijfkosten (bijna een maand wachten in Dili en op Bali) niet meegerekend. Het heeft wat gekost, in tijd en in geld, maar ik kan beginnen aan een nieuwe fase in mijn reis.

 

Dit bericht werd geplaatst in 2013-2016: naar Australië en terug, Australië en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s