Belem

Belem moet want het is exotisch. Welke zeeman op de wilde vaart heeft niet gepassagierd in Belem zoals in Rotterdam, Marseille, Port Said of Yokohama? Ik wilde naar Belem en nu ben ik in Belem en sta aan de oever van de Amazone. Dat geeft net zo’n uitgelaten gevoel als te staan aan de oever van de Jenisei of van de Straat van Magellaan. Het is eigenlijk niet de Amazone maar de Rio Guana die een zijtak is. Dat geografische feit kan me lekker niks schelen, voor mij is het de Amazone. Ik ben uitgelaten en opgelucht. Opgelucht omdat ik zonder kleerscheuren in Belem ben aangekomen – ik heb gehoord dat de nachtbus van Sāo Luis naar Belem is overvallen – en omdat ik nu zie dat het lukken zal Brazilië te doorkruisen. Hoe vaak heb ik niet gedacht “hier kom ik nooit meer uit”? Brazilië is zo afgrijselijk moedeloos makend groot. Maar nu zie ik licht: met de boot van Belem naar Manaus en dan over de weg naar Santa Elena in Venezuela. Het is te doen.

Om de opluchting te vieren zet ik in Belem de bloemetjes buiten. Ik logeer in een hotel van wel vijftig reais per nacht, twintig dollar. Voor dat geld heb ik een kamer met een heel groot bed waar ik dwars in kan en met een goed matras in plaats van het dunne schuimrubberen ding dat ik gewoonlijk aantref in goedkope hotels en jeugdherbergen. Ik heb een douche met warm water, een tv en airco. Mijn ontbijt is een Braziliaans feest met verschillende soorten vruchtensap en fruit, hartige broodjes, cake, pudding en koffie. Het belangrijkste: mijn motor staat veilig in de hotelgarage met stalen deuren en video-bewaking. ’s Avonds zoek ik mijn vertier in het Estacāo das Docas, een briljant gerenoveerd havenkwartier dat omgetoverd is in een uitgaansmekka. De oude hijskranen – met zo’n huisje er op – staan er nog en zijn vrolijk geel geverfd. De pakhuizen hebben een tweede leven gekregen als theater, kunsthal en restaurant, allemaal airconditioned. Er zit zelfs een brouwerij, Amazon, en op het terras daarvan begin ik mijn avond. Amazonbier, ‘forest’ en ‘black’ is lekker: heerlijk romig en vol van smaak, ‘black’ met een touch of sweet. Het is een verademing na de harde koude kletsen van Kaiser, Schincariol, Skoll en Brahma die ik gewoonlijk nuttig. Ik drink uit een echt bierglas in plaats van uit een jampotje en de bediening is perfect: snel en geruisloos, het glas wordt op een servetje gezet en de opdruk naar mij toegedraaid. Een enkel glas Amazonbier kost wel meer dan een grote fles van het gewone spoelwater. Who cares? Na een paar biertjes wordt het tijd voor een hapje. In het Estacāo das Docas kan ik kiezen tussen Oosters/Japans, Italiaans, ‘regionaal’ en ‘eigentijds’. Eigentijds hoeft voor mij niet; ik huiver van experimenten met eten. De menukaart bestudeer ik onder het genot van een caipirinha. Dat is een cocktail van suikerrietrum, limoen en suiker met ijs. Van ‘regionaal’ kan ik de gesauteerde grote garnalen aanbevelen, die volgens de ober gevangen zijn in de monding van de Amazone, en bij ‘Oosters’ is de sashimi kwalitatief top en kwantitatief genereus. De wijnkaart biedt een mooie verzameling Franse, Chileense en Argentijnse wijnen. Ook Braziliaanse maar die zijn doorgaans niet best. Ik houd het bij een paar biertjes. Wat dat kost? Rond de vijftig reais. Who cares? Gewoonlijk geef ik aan een maaltijd niet meer uit dan vijftien reais. Na de maaltijd rep ik mij zo snel als het welgevulde lijf wil naar de Bar do Parque aan de Praça de Republica. Dat is een openluchtbar, vierentwintig uur per etmaal in bedrijf, met dikke kerels, hoeren, schoenpoetsers met een hoofdverdienste als hoerenjongen, poliolijders en andere gehandicapten en mismaakten. Je moet even op je tanden bijten, de hoeren en de hoerenjongens van je afduwen en de poliolijder die vechten wil negeren, maar dan kun je er goed een glas drinken en genieten van het danteske leven om je heen. De ober draagt een strikje en heeft de vermoeide gelaatsuitdrukking van iemand die zo’n tafereel al duizend jaar ziet. Ik drink er nog een halve liter koude klets die daar ‘Cerpa’ heet en dan naar het hotel, roze naar bed. Who cares?

Estacāo das Docas

In het Estacāo das Docas: hijskranen als decorstukken.

Ik ben in spare time, wachtend op het vertrek van de boot naar Manaus, en dat is lazy time. Ik slenter langs de kaden, voorbij de kathedraal en over de Ver-o-Peso, de markt, waar veel groenten en fruit wordt aangeboden dat ik ken maar nog veel meer dat ik nooit heb gezien. Kleine komkommerachtigen met grote stekels, peerachtige vruchten met rood op grapefruit gelijkend vlees, trossen rode bessen, grote gele en groene vruchten. Iemand toont me een groot geel ding, het zou een cacaovrucht zijn. Hij snijdt hem open. Onder de dikke schil zitten grote dicht opeengepakte bonen in een wit slijmerig omhulsel. Op zo’n boon kun je zuigen, uit het slijm komt een zuurtjessmaak.

Belem heeft een Parque Zoobotanic dat de moeite waard is. Ik bezoek graag botanische tuinen. De planten en bomen staan er niet voor zichzelf maar voor mij, zo opgesteld dat ze gemakkelijk te bekijken zijn en met een bordje er bij. Dat vind je in de natuur nooit, zo’n bordje met de naam, bijzonderheden en uitleg. Hoe vangt een bromelia een vlieg? Dat staat op het bordje. Het Parque is meer ‘zoo’ dan ‘botanic’. Twee jaguars in een kooi doen wat alle dieren doen die niets te doen hebben: slapen. Er is een vijver met sidderalen (“600 volt” staat op het bordje), een vijver met schildpadden en kaaimannen, aquaria met piranha’s, kooien met boa constrictors en anaconda’s. Wurgslangen; de boa’s leven vooral op het land en de anaconda’s in het water. De laatsten zijn zeker vier meter lang en dik als de bovenarm van een gewichtheffer. De verzorger – hij zit naast de kooi en leest de krant – vertelt dat ze in de natuur wel zeven meter lang kunnen worden. Ik steek geen teen in de Amazone. Dat is het bezwaar van de tropische fauna: het steekt, bijt, scheurt, vergiftigt of wurgt. Ik heb liever te maken met de flora; die planten zien er mooi uit en doen je niks. Ze komen je niet achterna, bijten of wurgen niet.

Ik merkte dat er in de binnenstad iets stond te gebeuren. De brandweer was bezig de kabels boven de Avenida de Presidente Vargas te verhangen. Er moest iets groots voorbij komen. ’s Avonds passeren twee trucks die omgebouwd zijn tot luidspreker en de Avenida vullen met de dreun van de house. Gay Parade. Veel travestieten, natuurlijk, en dunne jonge jongens verkleed als engeltjes met heel weinig veertjes, oude dikke nichten in korte broekjes en ook de leerscene is ruim vertegenwoordigd in de hitte van Belem. Mannen lopen hand in hand en stellen lesbiennes rollen als kleine tankformaties door de straat. Het is wel een Gay Parade maar toch vooral een feest voor iedereen. De hetero’s zijn beslist in de meerderheid, feesten mee en bewonderen en complimenteren hun homoseksuele vrienden met hun uitdossing. Als de geluidswagens voorbij zijn is het feest aan de straat. Het zijn de straatjongens die de regie voeren. Op hun zelfgemaakte trommels slaan ze een wild ritme over de schokkende deinende dansende menigte. Het is een fantastisch gezicht in het schrale licht van de straatlantarens: die jongens met hun glinsterende lijven, staande op handkarren boven het dampende volk als koningen boven hun onderdanen. Tromroffels die uiteenlopen en weer schokkend samentrekken tot één groot feestorgasme. Uit emancipatorisch oogpunt lijkt een Gay Parade niet echt nodig. Brazilianen zijn tamelijk relaxed als het op seksuele voorkeuren aankomt. ‘GLS’, ‘Gay, Lesbians e Simpatisantes’, is een gevleugelde uitdrukking. Het is een feest en een gelegenheid te wijzen op het belang van veilige seks: safe sex or no sex en voor Brazilianen is de keuze niet moeilijk.

Dit bericht werd geplaatst in 2004-2005: de wereld rond, Zuid-Amerika en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s