Shipping

Voor het transport van de motor naar Zuid Amerika heb ik in Tokio een aantal shipping agents benaderd. Sommige verbreken de verbinding – “no speak English” – en bij andere kan ik geen medewerker te pakken krijgen (“meneer is heel druk”). Air Sea Express is wel benaderbaar en heeft bovendien een goede pers op de website van HorizonsUnlimited. Meneer Izuru Takahashi, de managing director, ontvangt me op zijn kantoor met koffie en thee. Hij heeft wat voorwerk gedaan en een aantal voorbeelden van motortransport verzameld om uitleg te geven. Transport per vliegtuig valt gelijk af: veel te duur, dat kost wel drieduizend dollar. Zeetransport zal ongeveer zevenhonderd dollar kosten, uitgaande van een gewicht van tweehonderdtwintig kilogram en een volume van tweeënhalve kubieke meter. Zeetransport is veel goedkoper dan luchttransport maar duurt ook veel langer: veertig dagen. De aankomstdatum ligt vast want ASE maakt gebruik van ‘sceduled vessels’, schepen met een vast vaarplan. Bij ‘wilde vaart’ gaat het schip naar havens waar lading te halen valt en dus weet je niet wanneer het schip aankomt. Het is altijd belangrijk om te vragen of een schip ‘sceduled’ is of niet. Air Sea Express zorgt voor het dock receipt, het aanmeldingsformulier voor de haventerminal, voor het verzekeringsbewijs en voor de bill of lading waarmee ik in Valparaiso mijn motor weer kan ophalen. Daar hoef ik pas te betalen; dat heet ‘freight collect’. Dankzij Izuru Takahashi leer ik weer een nieuw metier kennen. Het kratten van de motor moet ik zelf doen, dat is niet in de prijs inbegrepen, en hetzelfde geldt voor het transport van de krat naar de terminal en het afhandelen van de douaneformaliteiten. Izuru is een netwerker. Hij belt met de BMW-dealer voor een krat: “Die krijg je gratis van ze.” Hij belt ook met de terminal om een plek voor het kratten te regelen: “Het is daar erg druk en ze vinden het niet leuk als je kostbare plaats inneemt. Ga naar de terminal, vraag naar meneer Sudo en maak een afspraak. Hij weet dat je komt.” Het is allemaal gelukt, dankzij meneer Takahashi en zijn relaties en dankzij Chris, de man achter de HorizonsUnlimited community in Tokio, die hielp met kratten en het douanewerk. De Pretty Ocean is uitgevaren met aan boord mijn motor in een krat.

Het kratten van de motor.

Het kratten van de motor in de haven van Tokio.

Het inkratten is bijna klaar.

Het inkratten is bijna klaar.

Minder plezierig is het contact met scheepsagent Via Mat, de partner van Air Sea Express in Chili. Natuurlijk zijn ze vriendelijk want er moeten rekeningen betaald worden. Becijferde Air Sea Express de kosten uiteindelijk op achthonderdtachtig dollar, exclusief de terminalkosten in Valparaiso, Via Mat komt met een rekening van bijna twaalfhonderd dollar. Minstens zo erg is dat ook meneer Herrera aan tafel zit, de ‘logistic operator’ ofwel het oliemannetje. Die vraagt honderdvijfenzeventig dollar voor zijn diensten. Daarmee liggen de totale kosten bijna vijfhonderd dollar boven de opgave van Air Sea Express. In zo’n situatie moet je voorzichtig zijn: wie geschoren wordt moet stil zitten. De logistic operator kan niet alleen olie maar ook zand tussen de raderen werpen en hij heeft zich in een machtspositie gewrongen: Via Mat heeft aan hem de bill of lading overhandigd en zonder die bill begin ik niks. Dat wordt op kousenvoeten opereren. Ik heb Izuru Takahashi van Air Sea Express op de hoogte gesteld van “unexpected costs”. Hij heeft contact opgenomen met Via Mat. Hij heeft geschermd met “goede naam” en “dat dit toch niet gaat” maar veel heeft hij niet bereikt behalve dat Via Mat voorzichtiger wordt: “Het is heel teleurstellend voor u maar wij kunnen daaraan toch niets doen?” Het is duidelijk dat Via Mat de rekening niet zal herzien en daarom speel ik de logistic operator kaart uit. Ik weet zeker dat zijn prijs schromelijk overdreven is en dat weet Via Mat vast nog beter. Dus heb ik voorgesteld dat Via Mat de kosten van het oliemannetje voor haar rekening neemt. Zij kunnen dat mannetje beter onder druk zetten. Ik wil geen honderdvijfenzeventig dollar betalen voor diensten die Via Mat waarschijnlijk niet meer dan vijfentwintig dollar zullen kosten. Na wat touwtrekken zijn ze akkoord gegaan.

De Pretty Ocean is op 30 december de haven van Valparaiso binnen gelopen. Containers met bederfelijke waar hebben voorrang en mijn motor is verscheept als geconsolideerde vracht hetgeen betekent dat hij in een container zit samen met een hoop andere spullen. Het uitladen van zo’n container heeft veel voeten in de aarde en de haven sluit de eenendertigste al op het middaguur. Ik moet dus nog even op mijn tanden bijten. Meneer Herrera heeft een email gestuurd met de mededeling dat ik op 3 januari om half tien wordt verwacht bij San Pedro Agencia de Aduana. Daar ontmoet ik Vladimir die mij zal assisteren. Vladimir doet het werk en ik hobbel achter hem aan. Bij de douane en de havenautoriteiten: kantoor in kantoor uit, handen schudden en voorstellen. Wachtrijen voor balies, ijverige dames die documenten typen en kopieën maken, stempels zetten. “Bureaucracia” zegt Vladimir. Het is duidelijk waar die bureaucratie vandaan komt: overal is triomfantelijk aangekondigd dat de haven wordt gecertificeerd en dat brengt al dat papier met zich mee. Vladimir spreekt een paar woorden Engels en ik niet meer Spaans – “Als je er niet uitkomt” schrijft Herrera “dan bel je mij” – maar Vladimir is een aardige vent en we hebben lol met de communicatie. Wij hebben meneer Herrera niet nodig want wij communiceren met tekeningen op de achterkant van een envelop. Vladimir tekent een krat met daarin de motor: “Zit hij zo in de krat?” Nee; ik teken de motor voorover gekanteld en het voorwiel ernaast. Hij tekent een ringsleutel: “Heb je gereedschap?” Si, maar geen hamer en breekijzer. “No problem” zegt Vladimir. Wij worstelen ons door de bureaucratie van tien uur ’s morgens tot vier uur ’s middags. Dan mogen we eindelijk naar de loods en daar staat’ie, de krat. Een vorkheftruck rijdt het gevaarte naar buiten en alle arbeiders er achter aan want dat is iets bijzonders, een verzetje en er valt misschien wat te verdienen. Ze breken de krat open – “Laat maar gaan” wenkt Vladimir “daar is niks tegen te doen” – verwijderen het afdekplastic, snijden de sjorbanden door, tillen de motor van de kratbodem en monteren het voorwiel. Een van de blokken van de voorrem is uit de klauw gekomen en wordt met een schroevendraaier op zijn plaats gewrikt. “Vermijd beschadiging van de remblokken. Gebruik geen scherpe voorwerpen” staat in het onderhoudshandboek. Ik ben een vrek maar niet als ik blij ben en trakteer de mannen op een biljet van tienduizend peso “por la cerveza”. Zelden heb ik mensen zo snel de plaat zien poetsen. Vladimir: “Dat was wel wat veel.” Maar Vladimir krijgt ook zijn deel want ik ben dubbel blij: ik heb mijn motor en ik hoef meneer Herrera niet te betalen. Als ik Vladimir naar de rekening vraag zegt hij “No quenta” en wuift naar iets in de verte, waarschijnlijk naar Santiago. Mijn aanpak op kousenvoeten heeft gewerkt. Vladimir en ik gaan een glaasje drinken op de goede afloop en ik schuif hem ook een biljet van tienduizend peso toe. De hele operatie heeft een schijntje gekost vergeleken bij wat meneer Herrera mij in het vooruitzicht had gesteld. Ik heb nog een email van Vladimir gekregen waarin hij bedankt voor het geld en me herinnert aan mijn belofte hem foto’s te sturen “Niet alleen van Chili maar van je hele reis.” Voor zover ik zijn bericht begrijp want de enige duidelijke zin is de laatste: “Ik heb op het internet een vertaalprogramma gevonden. Geweldig!”

De krat in de haven van Valparaiso.

De krat met mijn motor in de haven van Valparaiso.

Vladimir, douaneagent in Valpariaso

Vladimir, douaneagent in Valparaiso.

 

Dit bericht werd geplaatst in 2004-2005: de wereld rond, Zuid-Amerika en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s