Turkmenistan

Ik had door Turkmenistan kunnen reizen op een transitvisum: maximaal vijf dagen, via een voorgeschreven route van de Iraanse grens in het zuiden naar de Oezbeekse in het noorden en daar, hop, het land uit. Wie meer van het land wil zien is verplicht een trip te boeken bij een door de staat toegelaten reisbureau. Ik wil meer van het land zien en reisbureau Stantours heeft een voorstel gedaan: van Gyzyletrek aan de Iraanse grens naar Balkanabat om de steppe te bezoeken, dan langs de rand van het Kopet-Dag gebergte met een tussenstop in het bergdorp Nokhur naar Asjchabad en tenslotte dwars door de Karakum woestijn naar de ruïnes van Kunya-Urgench aan de Oezbeekse grens; een trip van tien dagen. Om de kosten te drukken heeft Stantours een groepje motorrijders bij elkaar gebracht. Aan de grens ontmoet ik Carl en Erik uit Zweden, George uit Engeland en Oleg, onze gids. De grensbureaucratie is een uitputtingsslag. Vier uren onderhandelen, toestemming vragen, wachten. Vooral de onderhandelingen over de route en de kostenberekening van de brandstofheffing hebben veel voeten in de aarde. Uiteindelijk is alles goed gekomen en is ieder voorzien van een inreiskaart, een uitreiskaart, reispas met de vermelding van de toegestane route, motorcertificaat, politieverklaring en kwitanties. De kosten: één dollar voor desinfectie waarvan ik niets heb gemerkt, vijftien dollar voor de bagage-inspectie die gelukkig achterwege is gebleven, eenenvijftig dollar brandstofheffing want benzine is in Turkmenistan zó goedkoop – Oleg betaalt onze benzine uit eigen zak – dat een heffing vanzelfsprekend is, twintig dollar aansprakelijkheidsverzekering en vijf dollar administratiekosten. Alles is op de kwitanties verantwoord. Helaas hebben we alleen toestemming gekregen voor de route van Gyzyletrek over Balkanabat naar Asjchabad en dus moeten we in Asjchabad nog eens aan de slag om toestemming te krijgen voor de route naar Kunya-Urgench.

Vanwege al die bureaucratie konden we pas laat in de middag vertrekken en het is driehonderdvijftig kilometer naar Balkanabat. De weg achter de grens is in absoluut deplorabele toestand, heeft lang geleden het grootste deel van het asfaltdek verloren en is bezaaid met grote diepe kuilen. Ik leer ervan: het heeft geen zin de weg over te steken als de andere zijde er beter berijdbaar uitziet. De consequentie is namelijk dat je bij het oversteken nog veel meer kuilen tegenkomt en tegen de tijd dat je slalommend de overzijde hebt bereikt is het beter berijdbare gedeelte al weer voorbij. Je moet de weg nemen zoals die komt en voor een niet te ontwijken kuil ga je op de voetsteunen staan om de klap op te vangen. Het is verschrikkelijk en er zijn ook nog langzaam voortzwoegende vrachtauto’s die dichte stofwolken opwerpen. Het voordeel is dat er nooit meer een weg zal zijn die ik ‘in slechte conditie’ kan vinden na deze ervaring. Na dertig kilometer zwoegen wordt de kwaliteit van de weg wat beter en kan ik aandacht hebben voor het landschap: een steppe van gras en lage struikjes, zover het oog reikt. Een landschap als een minimalistisch schilderij: een donkergroenbruin vlak en een lichtblauw vlak er boven. Dit is de aarde, teruggebracht tot haar essentie. Er grazen groepjes dromedarissen; de vacht kleurt koper in het licht van de lage zon. De duisternis valt toch nog gauw. Er is geen lichtpunt, nergens een spoor van mensen behalve de vage gloed van brandende gasbronnen voorbij de horizon. Muizen en een enkele vos steken de weg over. Af en toe valt het licht van onze koplampen op een groepje dromedarissen; schimmen langs de weg. Om een uur ’s nachts bereiken we Balkanabat dat inmiddels in diepe rust verkeert maar ook overdag geen Parijs is.

Steppelandschap bij Balkanabat.

Steppe bij Balkanabat, een landschap als een minimalistisch schilderij.

Dit bericht werd geplaatst in 2004-2005: de wereld rond, Centraal Azië en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s