De laatste dag

Vandaag hang ik wat rond in Tel Aviv. Krantje lezen, beetje Russen kijken. Morgenavond vertrek ik om acht uur uit Haifa. Morgen zeg ik “tot ziens”. Het is afgelopen, uit, ik moet weg. Ik heb er geen zin in. Ik was zeven maanden thuis in het Midden-Oosten en nu heb ik het gevoel alsof ik de sleutels van mijn huis moet inleveren.

Morgen zijn er alleen nog maar herinneringen. Aan Tel Aviv, stad van vreemdelingen, van Russen die hun thuis hebben opgegeven om een nieuw thuis te maken. Trots van Israël, bewust brutaal, schizofreen, sensueel, het mooie gezicht van Israël. Ik zeg “ja” tegen Tel Aviv. Aarzelend zeg ik ook “ja” tegen Jeruzalem, stad van gelijkhebbers, het afstotende gezicht van Israël. “Ja”, zeker “ja” tegen Caïro, krioelend, arm maar bruisend, bioscopen, mensen, overal mensen bezig voor het leven van de volgende dag. Ook “ja” tegen Damascus en, vooruit, ook “ja” tegen Amman. Maar “nee” tegen Beiroet, chagrijnige stad in een chagrijnig land waar twintig gruwelijke jaren niets, werkelijk niets, veranderd hebben. Nee, nooit meer Beiroet, nooit meer Libanon. “Ja” tegen Israël, “ja” tegen Egypte, “ja” tegen Syrië en ook “ja” tegen Jordanië.

Als ik Egypte in mijn herinnering oproep, dan zie ik een man in een groezelige helabaya. Om de warmte te laten ontsnappen houdt hij met duim en wijsvinger de zoom van zijn hemd omhoog. Ik zie twee spillebenen en de rand van een rode onderbroek. Ik hoor duizend sloffende sandalen. Ik ruik de stank, de biologerende stank van rotting. Arabieren schijnen te denken “wat stinkt dat leeft en wat leeft is goed”. Ik neem het beeld van de eindeloze woestijn mee. Licht over land: ’s morgens scherp en helder gesneden, ’s middags witheet platgedrukt en ’s avonds oplichtend geel. Grindvlakten, zandduinen en rotsen. Altijd wind. Stilte, zo stil dat je het zand kunt horen stuiven. Er is bijna niemand. Op honderden kilometers misschien tien auto’s. Je groet elkaar, want de ander is hier je vriend. Ik neem ook de herinnering aan de Nijl mee, levensader van Egypte. Zwemmende kinderen in de irrigatiekanalen, koeien die gewassen worden, veel vuilnis en langs de kanalen ezels beladen met suikerriet. Groezelige theehuizen, servies dat in de kanalen wordt gewassen. Water dat zo slecht smaakt dat ik wel twee scheppen suiker in de thee moet doen om die smaak te onderdrukken. Sakarah, Meidun, Minya, Asyut. Oké, ik neem ook de herinnering mee aan de escortes, aan de politiemensen die mij behandelden als postpakketje. Aan het “nee” dat je, meestentijds, kunt negeren. Aan het handje vasthouden, arm over de schouder, tegen je aan drukken, zoenen. Van Syrië neem ik het geluid van de Eufraat mee, het gorgelende geluid, en het geluid van de tjoekende dieselpompen. Ik neem Doura Europos mee. En Palmyra, vanwege het licht en vanwege de elegantie. Ik neem de Arabieren mee in hun smetteloos witte gestreken hemden en de rode doek zorgvuldig op het hoofd gevouwen.

Mevrouw Metsan, meneer Kommagene, de jongens van het pension in Sultanhane, de receptionist van hotel Riad in Hama, Muhammed in Palmyra, de Irakezen in Al Azrak, Omar en Viqar in Beiroet, Chamzi en Abdullah in Akaba, Abu Mohamed in Dakhla, de eigenaar van hotel Fontane in Luxor, natuurlijk Kumsan, Hassan el Shark, de bewoners van het Old Jaffa Hostel, Bengt en Yuaf, Gabi en Idan. De tientallen die mij thee hebben gegeven en hun armoede met mij hebben gedeeld. De tientallen die, vechtend voor het dagelijks brood, me hebben proberen te tillen voor een pond, dinar of shekel. Ook de koetsenverhuurders, de lerenjassenverkopers, de toeten en de hoerenjongens horen er bij. De tientallen die, voor een moment, hun leven met mij deelden. Handje vasthouden, arm over de schouder. De enkele collega-reiziger die ik ontmoette. Ik neem ze allemaal mee.

Dit bericht werd geplaatst in 2001: Midden Oosten, Midden Oosten en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s